Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


08.09.2018
19:00
Studio Słodownia +3

Bilety w cenie 20,00zł (ulgowy 15,00zł) do nabycia w punktach informacyjnych Starego Browaru, księgarniach Empik oraz na portalu ebilet.pl

PROJEKT YANKA RUDZKA: WIELOGŁOS PREMIERA

pokazy premierowe:
8 i 9 września 2018
Studio Słodownia +3

pomysł
Joanna Leśnierowska

kompozycja
Joanna Leśnierowska & Janusz Orlik we współpracy z tancerzami

taniec
Anderson Danttas,  Helena Ganjalyan, Karen Khachatryan, Agnieszka Kryst, Kote Liparteliani, Janusz Orlik, Neemias Santana, Katarzyna Sitarz, Hasmik Tangyan, Megi Zarkua

wsparcie merytoryczne i trening
Piotr Zgorzelski
(polskie tańce tradycyjne)

Artavazd Ayvazyan
(tańce ormiańskie)

Soso Kopaleishvili
(tańce gruzińskie)

Katarzyna Sitarz
(praca z głosem)

dramaturgia i światło
Joanna Leśnierowska

pejzaż dźwiękowy
Janusz Orlik

oprawa wizualna
Michał Łuczak

realizacja techniczna
Łukasz Kędzierski

koordynacja
Harutyun Alpetyan (Armenia)
Salome Sordia (Gruzja)

produkcja
Marta Harasimowicz i Mikołaj Maciejewski
Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk we współpracy z  Instytutem Muzyki i Tańca w Warszawie oraz  East European Performing Arts Platform.

Projekt jest częścią koordynowanego przez Instytut Adama Mickiewicza międzynarodowego programu kulturalnego POLSKA 100, realizowanego w ramach  Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017–2021.

Spotykamy się w praktyce i praktykujemy spotkanie.
Tańcząc na ramionach przodków,
zanurzamy się w teraźniejszości.
I transformujemy jutro.

wieloglos Michalluczak SM

Spektakl WIELOGŁOS jest twórczą kontynuacją projektu, jaki wiosną 2016 roku odbył się w brazylijskim Salwadorze de Bahia we współpracy z festiwalem Vivadança. Inspiracją dla działań było nieoczekiwane odkrycie postaci YANKI RUDZKIEJ (1916-2008) – polskiej tancerki, która w 1956 roku przybyła do Salwadoru by poprowadzić pionierską w tamtym okresie Szkołę Tańca Uniwersytetu Federalnego - jeden z najważniejszych ośrodków sztuk scenicznych w Brazylii. Nieznana dotąd w ogóle w Polsce Yanka Rudzka uznawana jest za jedną z najważniejszych postaci brazylijskiego tańca nowoczesnego - pierwszą, która połączyła tradycję tańca modern z kulturą lokalną o korzeniach afro-brazylijskich. Jej wiara, że bez pogłębionego rozpoznania tradycyjnych źródeł współczesna kultura nie może się rozwijać stała się punktem wyjścia dla spektaklu ZACZYN (Semente) łączącego polskich i salwadorskich tancerzy we wspólnej podróży do źródeł i z powrotem. Spotkaliśmy się w tanecznej praktyce, dla której punktem wyjścia stała się tradycyjna niestylizowana kultura taneczna obu krajów: brazylijska samba oraz polskie mazurki i oberki. Jednocześnie powtórzyliśmy programowy gest Yanki Rudzkiej: konfrontując się jednocześnie z własną , jak i obcą nam tradycją, pytaliśmy o możliwe znaczenie tej tradycji dla współczesnej praktyki choreograficznej.

Tym razem, pod patronatem Yanki Rudzkiej udajemy się na Wschód, na kaukaz, proponując ekscytujące spotkanie na przecięciu czterech kultur – polskiej, brazylijskiej, ormiańskiej i gruzińskiej. Inspirującym punktem wyjścia dla spektaklu stanie się tym razem muzyczna koncepcja polifonii – WIELOGŁOSU właśnie. Polifonia, jako ciekawa metafora naszej tożsamości – tej kulturowej, jak i narodowej, osobistej i artystycznej, na swój sposób polifonicznej właśnie, bo złożonej z wielu warstw i wielu (często sobie odległych, a nawet sprzecznych wewnętrznie) elementów - prowadzi nas do idei polifonicznego ciała – ciała współistniejących w nim wielu głosów (tych indywidulanych, jak i tych zapożyczanych ze współczesnej i tradycyjnej kultury); ciała zmagającego się z głosów tych nadmiarem, hałasem, kakofonią. A także do „wielogłosowej” kompozycji ruchu - „melodii” tańca komponowanego przez wiele różnych ciał (głosów) zjednoczonych w tanecznym wirze.

Pogłębiona wielowymiarowa analiza globalnej tanecznej kultury tradycyjnej wyposaża nas w narzędzia i odwagę, by zderzać ze sobą tak z pozoru odległe taneczne światy, jak brazylijska samba , polski oberek, ormiańskie kochari i gruzińskie perchuli. Wierzymy, że choreografia, jak żadna inna sztuka, dzięki swej wielokulturowości i wypracowywanym modelom (współ)pracy, oferuje nam gotowe scenariusze „bycia razem” – wspólnoty opartej na wzajemnym poszanowaniu odmiennych tradycji i współdzielonym systemie wartości. Spektaklem pragniemy tę wielogłosową wspólnotowość kultywować oddając się jednoczącej, ekstatycznej i transformującej sile tańca.

wieloglos D1 SM

Janusz Orlik (Polska) po ukończeniu warszawskiej szkoły baletowej studiował w Brucknerkonservatorium Linz (Austria). Podczas studiów rozpoczął pracę w zespole młodych tancerzy x.IDA Dance Co. Występował w produkcjach choreografów takich jak Olga Cobos, Peter Mika, Catherine Guérin, Rebekka Murgi, Nicole Caccivio, Charlotte Vincent. Od 2002 r. jest stałym członkiem Vincent Dance Theatre (Wielka Brytania). Janusz tworzy również własne prace choreograficzne. Jest autorem spektakli „Exérèse monobloc” (2004), „a bliźniego swego jak siebie samego” (2006), „Live on stage” (2008), „Święto wiosny” (2011), „Insight” (2013), który został wyróżniony Nagrodą Specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla Janusz Orlika i Joanny Leśnierowskiej za najlepszą choreografię przyznaną w ramach Polskiej Platformy Tańca 2014 oraz „Mute” (2018). W 2007 roku wystąpił w spektaklu towarzystwa gimnastycznego „nic”. W 2009 roku wziął udział w spektaklu „Happy” Nigela Charnocka, będąc jednocześnie asystentem choreografa. Rok później dołączył do grupy Ugo Dehaesa, Kwaad Bloed (Belgia), występując w spektaklu „Forces”. W 2011 roku dołączył do Nigel Charnock + Company (Wielka Brytania) rozpoczynając pracę nad spektaklem „Ten Men”. W 2011 roku współpracował przy tworzeniu i wystąpił w „Rekonstrukcji” Joanny Leśnierowskiej. W 2012 roku wziął udział we wznowieniu „Horsemeat” Gary Clarke’a (Wielka Brytania). W 2013 roku rozpoczął współpracę z Danielem Landauem (Izrael). W 2014 roku wystąpił w „… (Rooms by the sea) z cyklu ćwiczenia w patrzeniu” autorstwa Joanny Leśnierowskiej, w spektaklu „Skutki niezamierzone” autorstwa Sjoerda Vreugdenhila, „Back to bone” autorstwa Rosalind Crisp oraz „Collective Jumps” autorstwa Isabelle Schad. W roku 2015 wystąpił we fragmencie „Shirtology”Jérôme Bela. W 2016 roku stworzył ruch sceniczny do spektaklu „Ojczyzna”  w Teatrze Polskim w Poznaniu. W tym samym roku współpracował przy tworzeniu i wystąpił w polsko-brazylijskim projekcie „Yanka Rudzka Projekt: Zaczyn”. Pozostałe prace to m.in. „Wysokie obcasy” dla zespołu baletowego Opery Krakowskiej, „Alfa” dla Sceny Tańca Współczesnego z Poznania, „Adagio” dla Teatru Muzycznego w Poznaniu. Poza pracą sceniczną Janusz prowadzi warsztaty taneczne w szkołach tańca oraz innych placówkach edukacyjnych w kraju i za granicą. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2011 i 2018. www.januszorlik.com

Helena Ganjalyan (Polska) Aktorka, tancerka, choreografka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie na wydziale teatru tańca. Współpracowała z renomowanymi reżyserami m.in. Romeo Castellucci, Guilherme Botelho, Sabine Harbeke (MEDEA) oraz choreografami i zespołami: Kaya Kołodziejczyk, Harakiri Farmers, Idan Cohen, Dzikistyl Company, Flesh System, Les Gens d’Uterpan (Paryż), Jerzy Stuhr, Jacek Głomb, Lech Raczak. Jej solo „MELT” inspirowane szekspirowską Ofelią zostało nagrodzone na dwudziestym Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku. Za solo “Lady L. – unicut” otrzymała nagrodę w konkursie Solo Dance Contest 2012, 321 DANCE – choreography contest and SoloDuo + Friends w Kolonii. Helena pracuje również jako reżyser ruchu w produkcjach wideo, sesjach zdjęciowych, reklamie i teatrze. Helena urodziła się w Armenii i jako dziecko, wraz z rodziną, przeprowadziła się do Polski.

Anderson Danttas (Brazylia) tancerz i pedagog (specjalista samby tradycyjnej), aktor (Outra Companhia de Teatro (Salwador) i producent z regionu Bahia / Brazylia.
Ukończył wydział tańca FUNCEB (Bahia / Brazylia) oraz studia z zakresu Business Administration. Jako aktor występował w wielu spektaklach z lokalnej grupy teatralnej Outra Cia de Teatro. Jako tancerz, współpracował z wieloma zespołami (w tym z prestiżowym Bale Teatro Castro Alves (Bahia / Brazylia) oraz z międzynarodowymi choreografami takimi jak Sofia Orihuela (Boliwia), Marko Fonseca e Raúl Martínez (Los INnato / Kostaryka), Asier Zabaleta (Hiszpania), Thiago Romero (Brazylia) Vinícius Lirio (Brazylia), oraz z Joanną Leśnierowską i Januszem Orlikiem (Polska) nad projektem ZACZYN. Jako producent, organizował wiele imprez w regionie Bahia a także współpracował wielokrotnie z festiwalem VIVADANÇA Festival Internacional. Jako pedagog tańca poświęca się pracy z młodzieżą. Ostatnio stworzył także choreografię do spektaklu teatralnego MENU w reżyserii Thiago Romero. Jako Dandara Beyonce Anderson jest także znanym salvadorskim Drag Queen i aktywista LGBT.

Agnieszka Kryst (Polska) niezależna tancerka i choreografka. Absolwentka Szkoły Głównej Handlowej oraz Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie na wydziale Choreografii i Teorii Tańca. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca 2013 (Stary Browar Nowy Taniec). W ramach Solo Projekt Plus stworzyła solo „Partytura” (premiera w grudniu 2015). Na przełomie 2017/2018 w ramach rezydencji artystycznej w Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy powstała jej ostatnia praca „Łuczniczki”. Jako tancerka i choreografka współpracowała z takimi artystami jak: Karolina Kroczak, Tomas Nepsinski, Juan Domìnguez Rojo, Małgorzata Haduch, Sjoerd Vreugdenhil, Marta Ziółek, Joanna Leśnierowska & Janusz Orlik oraz ostatnio z Rebeccą Lazier przy spektaklu „There might be others” zaprezentowanego na New York Live Arts w maecu 2016. Jest członkinią grupy Centrum w Ruchu, przestrzeni sztuk performatywnych w Warszawie.

Piotr Zgorzelski (Polska) tancerz, muzykant, etnolog (UW), badacz i nauczyciel tańca tradycyjnego. Organizuje projekty edukacyjne i kulturalne. Współzałożyciel warszawskiego stowarzyszenia Dom Tańca. Gra w kapeli Janusz Prusinowski Kompania. Fascynuje go taniec w kontekście antropologicznym oraz język umożliwiający wyrażanie ludzkich emocji oraz czynnik budujący wspólnotowość. Uczy od ponad 20 lat, a sam uczył się bezpośrednio od starszych wiejskich i miejskich tancerzy oraz ze źródeł archiwalnych. Współtworzył  portal www.taniec.edu.pl oraz prowadzi portal Taniec Tradycyjny PL na YouTube. / Bogumiła Zgorzelska Tancerka, domowy pedagog i mama 4 dzieci. Polskim tańcem tradycyjnym interesuje się od blisko 15 lat prowadząc wraz z mężem warsztaty tańca. Współtwórczyni  Fundacji Czas Tradycji, dzięki której realizowane są projekty edukacyjne i kulturalne związane z polskim tradycyjnym tańcem i muzyką. Współtworzy projekt Taniec Tradycyjny Pl, którego efekty można oglądać na kanale You Tube.

Neemias Santana (Brazylia) tancerz i choreograf; absolwent Wydziału Tańca na Uniwersytecie Federalnym Bahia w Brazylii. Działa także jako nauczyciel tańca w wielu instytucjach edukacyjnych w Brazylii. Od 2011 roku rozwija ciągłą pracę z lokalnymi artystami z Salvadoru, i angażuje się w promowanie idei spotkania poprzez sztukę i współpracę artystyczną (autorski projekt "Nii / Colaboratório"). Jest częścią lokalnego kolektywu tańca zwanego "Núcleo de Investigação Coreográfica João Perene". Tańczył w prestiżowym Bale Jovem de Salvador i dla wielu niezależnych choreografów / reżyserów takich jak Dejalmir Melo (Bahia / Brazylia), Matias Santiago (Bahia / Brazylia), Joana Lesnierowska i Janusz Orlik (Polska) czy Leonardo Rodrigues (Brazylia / Niemcy). W 2012 roku zadebiutował jako choreograf, od tej pory aż trzy jego prace dostały coroczne nagrody choreograficzne regionu Bahia. Jego spektakle były również prezentowane na ważnych festiwalach w Brazylii (m.in. podczas "Festival Internacional de Artes Cênicas da Bahia - FIAC", "Jornada de Dança da Bahia" oraz "Vivadança Festival Internacional" w Salwadorze). Ostania premiera Neemiasa odbyła się 20.04.2018 w ramach Festivaly Vivadanca. Neemias otrzymał także rezydencje artystyczną w Art. Stations Foundation, którą odbędzie w lipcu 2018.

Kote Liparteliani (Gruzja) Aktor i tancerz. Jako czterolatek przeniósł się z rodziną z górskiego regionu Svaneti do Tbilisi. W wieku ośmiu lat dzięki matce rozpoczął naukę tradycyjnych gruzińskich tańców narodowych. Trenował zapasy i judo. Ukończył Ilia State University w Tbilisi na Wydziale Nauki i Sztuki, specjalizacja aktorska. Studia kontynuował na Theatre and Film Georgia State University na wydziale aktorskim. Jako aktor, Kote brał udział w wielu sztukach teatralnych w głownych i drugoplanowych rolach. Grał również epizodyczne role w kilku produkcjach filmowych.

Megi Zarkua (Gruzja) Tancerka. Absolwentka kursu choreograficznego w studio „Fartsa”. W 2009 ukończyła czteroletni kurs tańców i choreografii gruzińskiej w Studio Sukhishvili. W 2013 ukończyła Art Gymnasium ze specjalizacją aktor – tancerz i choreograf (Studio Sukhishvili). Od 2014 studiuje na Shota Rustaveli State University of Theatre and Cinema na kierunku aktorskim ze specjalizacją choreograf tańców gruzińskich. Aktualnie jest studentką czwartego roku. Pracuje również jako choreografka i nauczycielka tańca w Art School “Iveria”.

Karen Khachatryan (Armenia) Aktor, tancerz I choreograf. W 2008 ukończył Yerevan State Institute of Theatre & Cinematography's na kierunku aktor pantomimy. Od 2010 solista w Yerevan State Pantomime Theater. Po ukończeniu szkolenia w State Dance Ensemble of Armenia "Barekamutyun" pracował w tym zespole w latach 2004 – 2011. W latach 2011 – 2012 pracował jako tancerz baletowy w Armenian National Opera and Ballet Theater. Jest założycielem i solistą grupy tanecznej “Interdance”. Karen jest zdobywcą drugiego miejsca w armeńskim "So You Think You Can Dance". Brał udział w wielu projektach tanecznych w Armenii i za granicą. Uczy i tworzy choreografię. W 2017 otrzymał państwową nagrodę teatralną "Artavazd" za spektakl baletowy "Watches of Visions" (współautorzy: Rima Pipoyan, Tamara Aydinyan, Ara Asaturyan).

Katarzyna Sitarz (Polska) Niezależna tancerka, performerka, choreografka, badaczka głosu i ruchu. Studiowała filologię słowiańską na Uniwersytecie Wrocławskim oraz ukończyła Rotterdam Dance Academy (Codarts), kształcąc się na wydziale tańca i choreografii. Uczestniczyła w pierwszej edycji eksperymentalnego programu sztuk performatywnych SMASH Berlin. Katarzyna zgłębia tajniki tradycyjnego śpiewu (w szczególności białego głosu) oraz wokalnych technik improwizacyjnych wraz z m.in. Meredith Monk, Andrew Morrishem, Ireną Tomazin. W 2016, w ramach Solo Projekt Plus w Art Stations Foundation, stworzyła solo „Per-sona”, które opiera się na poszukiwaniu relacji głosu, ciała i ruchu we współczesnej choreografii. Regularnie tworzy, występuje i uczy w Europie oraz gościnnie w Brazylii, Argentynie, USA, Kanadzie i Azji. Współpracowała z takimi artystami jak: La Fura dels Baus (ES), Kud Ljud (SI), MAAS Theater and Dance in Rotterdam, Rui Horta (PT), Cecilia Moisio (FI/ NL), Sjoerd Vreugdenhil (NL), Lisa Nelson (US), Marta Ziółek, Marysia Stokłosa, Iza Chlewińska oraz z Nowym Teatrem w Warszawie.

Hasmik Tangyan (Armenia) Historyczka sztuki, performerka, choreografka, terapeutka ruchem. Absolwentka National Academy of Fine Arts and Institute for Contemporary Art (ICA Yerevan). Pracuje w centrum edukacji I rehabilitacji “My Way” oraz organizacji “Save the Children” jako terapeutka ruchem. Specjalizuje się w pracy z niepełnosprawnymi dziećmi i dorosłymi cierpiącymi na autyzm, porażenie mózgowe, ADHD. Współzałożycielka Art Therapy Centre w  Erywaniu. W 2012 założyła BA-AR-DI-A Dance Movement Laboratory gdzie (według metody Aveta Terteryana) rozpoczęła swoje eksperymenty choreograficzne. Laboratorium jest otwarte, bez limitów wiekowych i specjalizuje się w pracy z niepełnosprawnymi dziećmi i dorosłymi. Z nastolatkami i tancerzami amatorami z laboratorium, Hamsik stworzyła spektakle taneczne i instalacje wideo: (Vacuum (2012), Schools (2014), Perfume (2014), The Thirst and The Drops (2015), On the Roof (2015), Voteris (2016), I am on you, you are on me (2016), Srban (2016), Pool Party (2016), There is something in me (2017), The Rocking chair (2017)). Ze zwględu na brak stałego miejsca do pracy laboratorium zaprzestało nowych produkcji. Jej ostatni spektakl “Girl is a girl is a girl is a girl” stworzony w 2017 (z tancerkami Mery Bayatyan i Karabina) podejmował temat  dziewcej próby transormacji skumulowanych w nich emocji poprzez praktykę ćwiczeń fizycznych do muzyki pop. Współpracowała z Robertą Miskowską (Polska), Duygu Bostanci (Ankara), Valerią Khripach i Olgą Rabetskaya, Olią Sosnovskaya (Mińsk) a także z lokalnymi kompozytorami i muzykami: Vardan Harutyunyan, Arash Azadi i LSD Sound Out Union.

Joanna Leśnierowska od 2003 roku, równolegle do swej pracy kuratorskiej dla Art Stations Foundation, rozwija niezależną praktykę jako choreograf i dramaturg, a często także reżyser światła zarówno w projektach własnych, jak i innych artystów. Absolwentka teatrologii  Uniwersytetu Jagiellońskiego Joanna była jedną z pierwszych osób profesjonalnie piszących o współczesnym tańcu i choreografii  publikując w czołowych polskich czasopismach teatralnych („Didaskalia”, „Teatr”), a także poza Polską. Wykładała także gościnnie w uniwersytetach w Poznaniu i Krakowie. W 2004 roku w ramach fundacji Art Stations, stworzyła i prowadzi pierwszy w Polsce program rozwoju choreografii Stary Browar Nowy Taniec  (www.artstationsfoundation5050.com) nieprzerwanie wspierając rozwój polskich artystów tańca.

W latach 2003-2009 Joanna współtworzyła Towarzystwo Gimnastyczne (kolektyw i stowarzyszenie), w ramach którego powstały 3 spektakle : "Whatever you wish" (2003) "Obcojęzyczność" (2005) i "nic" (2007). Współpracowała  m.in. z Arkadim Zaidesem, Lią Haraki,  Martą Ladjánszki, Jurijem Konjarem, Januszem Orlikiem, Renatą Piotrowska i Marią Stokłosą. W 2011 roku stworzyła swój pierwszy w pełni autorski spektakl (”rekonstrukcja”). W 2013 roku razem z Januszem Orlikiem stworzyła solo INSIGHT nagrodzone za najlepszą choreografię podczas Polskiej Platformy Tańca 2014. W styczniu 2014 roku odbyła się premiera jej trio "... (rooms by the sea)”, która zapoczątkowała długofalową praktykę pracy z obrazami ( „Ćwiczenia w patrzeniu"). W 20015/2016 Joanna zainicjowała i poprowadziła Projekt Yanka Rudzka, który połączył tancerzy polskich i brazylijskich w twórczym dialogu inspirowanym niestylizowanymi tańcami tradycyjnymi obu krajów. Jednym z głównych rezultatów projektu była premiera grupowej choreografii "Zaczyn" w ramach Międzynarodowego Festiwalu  VIVADANÇA w Salvadorze (kwiecień 2016).


Dofinansowano ze środków MKiDN w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017–2021.

NIEPODLEGLA IAM EEPAP colour

 

Projekt realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca.
IMiT logo SM

vivadanca LOGO